تکنیک استفاده نوار اشک شرمر(شیرمر) در دامپزشکی

تست شرمر(Schirmer tear test)

تست اشک یا    Schirmer که به اختصار بصورت STT هم می نویسند سطح تولید اشک را اندازه گیری می کند و یک ابزار تشخیصی عینی است که برای مدیریت بیماری   (KCS)Keratoconjunctivitis sicca سگ ضروری است.

این تست توسط نوار شرمر انجام میشود.

دو نوع تست شرمر شرح داده شده است:

STT-1 :

Schirmer 1 شامل قرار دادن یک نوار تست بر روی پلک تحتانی (ترجیحاً یک سوم جانبی) در قسمت تحتانی چشم ملتحمه به مدت 60 ثانیه است و سپس طول خیس شدگی نوار را اندازه گیری می کنند. نوارهای تست از نظر جذب متغیر هستند، بنابراین استفاده از همان نوع نوار تست (توسط همان سازنده) هنگام نظارت بر تولید اشک در یک دوره زمانی توصیه می شود.

STT-1  به طور گسترده به عنوان بهترین ابزار تشخیصی موجود برای غربالگری کراتوکونژونکتیویت سیکا (KCS) در بیماران دامپزشکی پذیرفته شده است.

در STT-1 ، اندوخته ی اشک را هم از تولید اشک پایه و هم تولید اشک رفلکس (که با قرار دادن نوار تست در برابر ملتحمه و قرنیه تحریک می شود) اندازه گیری می کنند. بنابراین، آزمایش باید قبل از استفاده از هر قطره یا دستکاری چشم انجام شود.

تمام مواردی که با ناراحتی چشمی مراجعه می‌کنند باید STT-1 انجام شود، مگر اینکه منع مصرف آشکاری مانند پارگی کره چشم یا دسمتوسل وجود داشته باشد که در آن محدودیت یا اختلال چشم می‌تواند باعث پارگی شود. وست هایلند وایت تریر، انگلیسی کاکر اسپانیل،انگلیش بولداگ ، لاسو آپسوس، انگلیش اسپرینگر اسپانیل و پودل، مستعد ابتلا به KCS ایمنی زا هستند و باید به صورت دوره ای STT-1 انجام شود. علاوه بر این، تمام بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید، دیابت شیرین و هیپرآدرنوکورتیسیسم باید تولید اشک خود را به طور معمول اندازه گیری کنند زیرا ارتباط با KCS گزارش شده است.

STT-2 :

STT-2  با استفاده از یک بی حس کننده موضعی روی چشم (مثلاً پروکسی متکائین) و سپس خشک کردن ملایم کیسه ملتحمه تحتانی پس از 1 دقیقه و سپس قرار دادن یک نوار تست مانند STT-1 انجام می شود STT-2 .فقط تولید اشک پایه را اندازه گیری می کند (تولید رفلکس اشک با استفاده از بی حس کننده موضعی از بین می رود) و قرائت های به دست آمده معمولاً تقریباً نصف آن چیزی است که در STT-1 مشاهده می شود.

روش انجام تست:

برای انجام STT، یک نوار کاغذ صافی با طراحی خاص، بطور90 درجه از یک قسمت مشخص شده که تقریباً 5 میلی متر طول دارد تا می شود، که معمولاً با یک خط‌چین کوچک مشخص می شود. نوار باید در حالی که هنوز در بسته بندی پلاستیکی قرار دارد تا شود تا از آلودگی کاغذ با چربی و عرق دستان جلوگیری شود چون توانایی کاغذ در جذب اشک را کاهش می دهد. سپس قطعه کوتاه و تا شده نوار STT بین پلک پایین و کره چشم، تقریباً در بین یک سوم میانی و جانبی پلک پایین قرار می گیرد. نوار STT باید با سطح قرنیه در تماس باشد تا باعث تولید اشک رفلکسی شود.

نوار به مدت 1 دقیقه در جای خود باقی می ماند و بلافاصله پس از برداشتن نوار، فاصله محل تاشدگی تا انتهای قسمت مرطوب نوار اندازه گیری شده و بر حسب میلی متر در دقیقه (mm/min) ثبت می شود. اکثر نوارهای STT با رنگ نشانگر آغشته شده و دارای مقیاس میلیمتری بر روی آنها برای تسهیل خواندن فوری سطح خیس شده هستند.

عوامل مواثر بر آزمایش

استفاده از هر گونه داروی موضعی، جمع آوری نمونه های باکتریولوژی یا سیتولوژی و معاینه چشم با نور روشن ممکن است با القای تولید اشک رفلکسی، به طور کاذب قرائت STT را افزایش دهد. بیشتر آرام بخش ها و بی حس کننده ها بر قرائت STT تأثیر منفی می گذارند و بنابراین آزمایش باید در بیمار کاملاً هوشیار انجام شود.

هنگام تفسیر نتایج STT در بیماران مبتلا به شرایط چشمی دردناک، دامپزشک باید در نظر داشته باشد که به دلیل درد، جزء رفلکسی تولید اشک ممکن است به طور کاذب قرائت STT را در یک بیمار با تولید اشک پایه پایین افزایش دهد و در نتیجه درجه ای از KCS را بپوشاند.

نتیجه آزمایش: